Ni ĵus lernis kiel peti ke iu faru ion. Sed kiel ni petu ke iu ne faru ion? Venas la tempo lerni pri neado, per ala:
ala
ne
ne
En Esperanto, ĝi estas sufiĉe normala E-vorteca vorteto. Kaj simile, en Tokipono ĝi estas sufiĉe normala adjektivo! Kaj kiel iu ajn alia adjektivo, ĝi venas post la vorto. Vi ofte trovos ĝin same ĉe substantivoj, adjektivoj, kaj verboj:
jan ala
neniu homo, ne homo
neniu homo, ne homo
jan ala li wile utala.
Neniu homo volas batali.
jan ala li wile utala.
Neniu homo volas batali.
suli ala
ne granda, ne grava
ne granda, ne grava
ni li suli ala tawa mi.
Tio ne gravas al mi.
ni li suli ala tawa mi.
Tio ne gravas al mi.
moku ala
ne manĝi
ne manĝi
pipi li moku ala e soweli.
Insektoj ne manĝas bestojn.
pipi li moku ala e soweli.
Insektoj ne manĝas bestojn.
Sed interese, ala ankaŭ aperas ĉe prepozicioj kaj antaŭverboj:
wile ala
ne voli ...
ne voli ...
sina wile ala moku e suwi.
Vi ne volas manĝi dolĉaĵojn.
sina wile ala moku e suwi.
Vi ne volas manĝi dolĉaĵojn.
tawa ala
ne iri al ..., ne al ...
ne iri al ..., ne al ...
pipi li tawa ala kasi.
La insekto ne iras al la planto.
pipi li tawa ala kasi.
La insekto ne iras al la planto.
Vi eble rimarkas ion interesan. Kvankam ala povas aperi ĉie kie adjektivo povas, ĝi emas alkroĉiĝi al la unua vorto de la verbo:
- li moku ala …
- li wile ala …
- li tawa ala …
Tio fakte bone sencas – nei la unuan vorton de la verbo ankaŭ neas la tutan frazon, kion ni ofte volas!