Nyně vy znajete několiko imennikov (věči) i glagolov (dějanja). Nastal čas dodati pridavniky (opisy)! Zapametajmo si několiko iz njih:
veliky, važny
maly, mlady
dobry, prijemny
zly, neprijemny
močny, čudny
znajuči, mudry
mily, sladky
V Medžuslovjanskom pridavniky stojet prěd imennikom. Ale v Toki Poně oni vsegda stojet za nim:
veliky zvěr
mala žuželka
mila ptica
Slovjanam (kromě Poljakov) tutoj poredok može izgledati neobyčno, ale on jest normalny vo Francuzskom, Irlandskom, Arabskom, Malajskom i mnogyh inyh jezykah. Pomyslite o tom tako: prvo slovo jest vsegda najvažnějše!
Sdělajmo několiko rěčenij s opisami:
waso li lukin e soweli suwi.
Ptica vidi milogo zvěra.
soweli wawa li moku e kasi suli.
Močny zvěr jedaje velike rastliny.
pipi ike li moku lili e soweli.
Zle žuželky malo kusajut zvěra.
Jestli tute rěčenja po vašemu mněnju sut dolge i umarjajuče, ne bojte se! Skoro pogledajmo na kratše rěčenja. Zapametajte: li i e sut vaši dobri prijateli! Oni pomagajut vam razděliti dolgo rěčenje na tri česti: podmet, glagol i prědmet:
Mudra ptica...
...dobro znaje...
...male žuželky.
waso sona li sona pona e pipi lili.
Mudra ptica znaje male žuželky dobro.
Tu jest něčto interesno: v Medžuslovjanskom pridavniky odnoset se toliko k imennikam. Ale v Toki Poně oni mogut odnositi se takože k glagolam: malo kusati ~ moku lili, dobro znati ~ sona pona. V Toki Poně ne jest razliky medžu pridavnikami i prislovnikami.