Hvilja nazad my jesmo naučili se, kako prositi někogo, da by něčto sdělal. Ale kako prositi někogo, da by něčto ne dělal? Nastal čas naučiti se negaciji s pomočju ala:
ala
ne
ne
V Medžuslovjanskom to jest někako osoblivo slovo. Ale v Toki Poně to jest dost normalny pridavnik! I kako každy iny pridavnik, ono stoji za slovom. Često najdete jego pri imennikah, pridavnikah i glagolah:
jan ala
nikto, ne člověk
nikto, ne člověk
jan ala li wile utala.
Nikto ne hče bojevati.
jan ala li wile utala.
Nikto ne hče bojevati.
suli ala
ne veliky, ne važny
ne veliky, ne važny
ni li suli ala tawa mi.
To ne jest važno za mene.
ni li suli ala tawa mi.
To ne jest važno za mene.
moku ala
ne jesti
ne jesti
pipi li moku ala e soweli.
Insekty ne jedet zvěrev.
pipi li moku ala e soweli.
Insekty ne jedet zvěrev.
Ale, čto jest interesno, ala stavi se takože na prědlogy i prědglagoly:
wile ala
ne htěti ...
ne htěti ...
sina wile ala moku e suwi.
Vy ne hčete jesti sladkosti.
sina wile ala moku e suwi.
Vy ne hčete jesti sladkosti.
tawa ala
ne idti do ..., ne k ...
ne idti do ..., ne k ...
pipi li tawa ala kasi.
Žuželka ne ide k rastlině.
pipi li tawa ala kasi.
Žuželka ne ide k rastlině.
Možete primětiti něčto interesno. ala može stati vsekde, kde može stati pridavnik, ale ono ljubi prilěpiti se k prvomu slovu v glagolu:
- li moku ala …
- li wile ala …
- li tawa ala …
To zapravdu imaje mnogo smysla — negacija prvogo slova v glagolu odvrgaje takože cěle rěčenje, čego često hočemo!