Nazwy w sitelen ponie potrafią być dość długie:
lipu Wikipesija
Wikipedia
ma Antasika
Antarktyda
ma Kolonpija
Kolumbia
Wymyślono trzy znaczne systemy do łatwiejszego pisania i czytania nazw.
1. system kropek:
System kropek, albo nasin sitelen kalama został stworzony przez jan Pumiko w 2022. 40-60% mówców toki pony deklaruje że go używa, lub używa w niektórych sytuacjach. W nasin sitelen kalama słowo dzieli się na mory: części podobne do sylab, ale mniejsze. Jedna mora to albo spółgłoska+samogłoska albo -n po samogłosce:
- to-ki
- ja-n
- a-n-pa
- si-n-pi-n
Dodając kropki środkowe po znaku, zwiększa się liczbę mor, które należy wymówić w nazwie:
(Możesz zauważyć dziwną cechę tego systemu: zajmuje całą morę, więc dodanie kropki dodaje kolejną morę, czyli -n. Ale nie jest pełną morą, więc dodanie kropki tylko dopełnia pierwszą morę, czyli si.)
Można też używać dwukropka żeby zaznaczyć, że należy wymówić całe słowo:
Umieszczając kilka znaków razem w kartuszu można zapisać nazwę:
ma Sonko
ma Antasika
ma Kolonpija
- 🎉 można zapisać imię używając mniejszej ilości znaków słownych!
- 🙁 kartusz ciągle jest dość długi.
2. system kresek:
System kresek stworzyła Sonja Lang w 2024 na potrzeby swoich oficjalnych listów i książek, których wąskie strony wymagają krótszych imion. W tym systemie, każdy znak w kartuszu ma pionową kreskę pod spodem. Używa się jednej kreski na każdy wymawiany dźwięk lub literę:
ma Sonko
ma Antasika
ma Kolonpija
3. system początków
Ta metoda została zaprezentowana przez DavidAR w 2019, a Sonja Lang użyła jej w lipu su: “Czarnoksiężnik z krainy Oz (edycja Toki Pona)”. Najpierw przedstawia się osobę, język, lub miejsce pełnym imieniem:
jan Towasi
Dorotka
W następnych zdaniach skraca się imię do tylko pierwszego znaku:
jan T.
Dorotka